Kimsesiz bir ağaç kovuğuna oturup Seni yazmak istedim..
Ebediyete dokunabilmeyi,seninle sonsuz olmayı..
Zamanın erişemediği serin bir yaz akşamı hayal ettim..
Kaybolmayı istediğim o gecenin ardından baktığın gibi..
Gülüşünü özledim delim,sessizce Seni Seviyorum deyişini..
İlk Aşığım Ulannn deyişini özledim..
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta