Venüslü kızıl bir akşamında koklarken mis nefesini
Meltem rüzgarları saçlarında eserken, kıskanırdım.
Korkularım çoğalırken mor geceler alırdı seni benden
Hayallerimin yarım kaldığı zamandı o pembe şafaklar.
Felegin cenderesinde seni sensiz yaşadığım acılar
Sana açlığımı bile bastıramazken, umutla beklerdim
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta