Bir mum gibi eridi vaktim.
Gittikçe zaman, yalnızlaşıyorum.
İki yana düşer soğuyan ellerim
Suyu bile üfleyerek içiyorum.
Cevabı olmayan sorularım var.
Düşünceler karşılıksız aklımda.
Meğer ölüme, değilmişim uzak.
Sus kalmadı hiçbir şeyim bak.
Kuru ot gibi yandı kavruldu.
Yangınlar, buldu beni vurdu.
Kum yandı, deniz yandı.
Nemrudun ateşine verdin.
Deli rüzgarlar kaldı gönlümde.
Kuruyan göz yaşım yerine.
Karıncalar taşıdı can suyu.
Uzak patikalardaydı hasretim.
Hep duman hep etrafımda sis.
Uzayıp gider müebbet yalnızlığım.
Kenan Gezici 05/03/2026
Kayıt Tarihi : 5.3.2026 21:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!