Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
' Ben günahkar kent Babilim.
Yıkım bendedir. '
Cehennemin anahtarını üzerinde taşıyan Dante misali, olağanüstü bir anlatım. İnsanoğlunun en çok şikayetçi olduğu ve de - belki de- en çok kullandığı tarafı; yıkım.
Coğrafyaya indirgemeden dünyanın dört bir tarafına bakıldığında görülecek bir şey, yıkım.
Hele, Babil ve çevresine bakıldığında...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta