Deli Yürek Şiiri - Mustafa Taşogullari 2

Yoruldum Artık
Çekemiyorum hiç bir şeyi
Çabalamaktan yaşamaktan yoruldum
Hiç bir şey yolunda değil
Duyulmuyor feryatlarım sessiz çığlıklarım
Bir gün olsun huzuru bulamadım
Kanayan yaralarımı saramadım
Hiç bir zaman güldürmedi bu hayat anlamadım
Hayatta kimseye kötü davranmadım
Yasamak için delice çabaladım
Hep kaybeden neden ben oldum anlamadım
Ellerimden kayıp gitti her şey
Hayallerim ümitlerim arzularım yalnız kaldı bulamadım
Sevmek istedim umarsızca Kimseden bir şey beklemeden
Ask ta sevda da vurdu göğsümden
Ellerim titriyor simdi
Korkuyorum yalnız kalmaktan
Tutamıyorum hayati
Gelip geçiyor zaman durduramıyorum
Ne zaman sevmek istesem artık kalbim dikiş tutmuyor
Öyle paramparça öyle yaralı Olmuyor
Hayat bana hiç bir zaman gülmüyor
Özledim artık yatağımı
Kapanıyor gözlerim yavaş yavaş
Bendenim bu kadar acıya dayanamıyor
Ruhum isyan ediyor acı çekiyor
Nerden bileceksiniz ki acıları mi
Vücudumda ki yaraları
Bedenimde ki izdiraplari
İçme akan o göz yaşlarını
Yorgun ruhumu nerden bileceksiniz
Yaşarken ölümün acısı çeker mi ruh
Ağlar mı çektiğin acılara ruh
Yalvarır mi bedene bırak beni diye ruh
Can Ölümü özler mi
Sevgiliye kavuşacak gibi bekler mi
Kara toprağı sever mi
Acılar Diner mi
Göz yaşlarım biter mi
Bir gün olsun bu deli yüreği birisi sever mi