Deli diyorlar Şiiri - Hilal Avunyalı 2

​Müebbet Sevda
​Bak sevdiğim, bana deli diyorlar,
Sırf seni yazdığım için ayıplıyorlar.
Adını her andığımda duvar örüyorlar,
Sevdayı bir kusur, beni günahkar görüyorlar.
​Seni yazmak suçsa, varsın kurusun kalemim,
Senden başka bir harfe meylim yok, yemin ederim.
Akıl dedikleri o dar gömlek sıkar beni,
Ben seninle delirdim, sana bıraksınlar beni.
Diyorlar ki yazma artık unut bu sevdayı.
Bilmiyorlar ki ben seninle kurdum bu dünyayı.

Gözlerine bakınca dünyayı unuttuğumu
Adını anınca dilini tutulduğunu
Günah sayıyorlar bu masum tutkuyu.
Gönül sarayı mı taşlayıp duruyorlar.

Bilmiyorlar ki kalbin Dili kalemle çözülür.
Seni almadığım gün ruhum büzülür.
Varsın onlar Akıl karı değil desinler
Aşk dediğin zaten akıldan vazgeçince görülür.

Kağıda düşen her harf senin adınla ağır.
Benim feryadım sığır gönüllere haykırır.
Ayıplasınlar varsın Deli desinler ne çıkar.
İnsan ancak senin gibi bir vuslatla durulur.
Hilal Avunyalı ✍️