Deli Abidin Şiiri - Aydın Ahmet

Nerde görse etrafımı
Sarardı bizim Abidin
Her defasında adımı
Sorardı bizim Abidin

Gönlü çok incelikteydi
Her yerde öncelikteydi
Kemeri son delikteydi
Harardı bizim Abidin

Para kesesi torbadan
Çok hoşlanırdı çorbadan
Saçlarını tam ortadan
Tarardı bizim Abidin

Aleme verirdi neşe
Tütün içerdi peş peşe
Ulak olup acil işe
Yarardı bizim Abidin

Yazsam anlatır mı satır
Herkesin gönlünde yatır
Ne bir gönül ne bir hatır
Kırardı bizim Abidin

Cemali ezelden tüysüz
Tıknazdı bedeni, boysuz
Ne şımarık ne de huysuz
Karardı bizim Abidin

Ne vakit gidersem köye
Çakmağı biterdi güya
Para verir mi ki diye
Arardı bizim Abidin

Cebinde olsa düzüne
Razı olurdu azına
Alıp sonra da yüzüne
Sürerdi bizim Abidin

Kimseye demeyin deli
Bilinmez hangi kul veli
Tanırdı kaymakam, vali
Ererdi bizim Abidin

Keyfi yoktu son günlerde
Görmez olduk düğünlerde
Düştü maraz denen derde
Sarardı bizim Abidin

Sıtma olmuş, hastalanmış
Bir deri bir kemik kalmış
Duydum ki dün sabah ölmüş
Gürerdi bizim Abidin