Kendiyle konuşmayan delidir,
Başını alıp gövdesinden ayrılmayan ölü…
Yolda kendimle konuşurken gördün de yaftaladın mı beni?
Kördün de görmedin, dünya uluslarına seslendiğim o günü,
Göremedin dalgaların üstünden uçup kavuştuğum dağları.
Sesim kâinata dağılır benim, sen duymadın.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta