DEHRİN KARARMIŞ ÜLKEM
Ey kubbesi çatlamış adalet sarayları;
Ey kapısında umut soyulan dergâhlar!
Ey duvarlarına “sabır” yazıp
İçeride zulmü büyüten meydanlar!
Ey sokakları korkuyla süpürülmüş ülke;
Her köşesinde bir sus payı, bir mühür.
Ey dilsiz bırakılmış vicdanlar,
Kendi yankısından ürken minberler!
Ey kanun diye taşınan boş levhalar;
Hak arayanı sürgün eden mahkemeler!
Ey hürriyet sözüyle zincir parlatanlar;
Sessizliği kader diye sunan efendiler!
Ey yüzü ak görünüp içi is tutmuş çağ;
Utancını örtmek için geceyi çağırma.
Çünkü taş da hatırlar,
Toprak da yazar.
Örtünsen de karanlığa, ey ülke,
Bir gün sabah,
Adını haykırarak doğar.
21 Şubat 2026/18:35
Yücel ÖzküKayıt Tarihi : 20.3.2026 14:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!