Değmeyen Şeyler Şiiri - Yücel Özkü

DEĞMEYEN ŞEYLER
Değmiyor bazen uğruna yorulduklarımız,
Bir avuç gölgeye ömür tüketiyoruz.
Gittiğimiz yollar dönüp içimize batıyor,
Kendi kalbimize yabancılaşıyoruz.

Bir sesin peşine düşüp susuz kalıyoruz,
Bir bakış uğruna geceleri harcıyoruz.
Oysa ne ses kalıyor ne de o bakış,
Sadece yorgunluk omuzumuza çöküyor.

Değmiyor bazen, anlıyoruz geç vakit,
Bir “keşke” gibi büyüyor içimizde.
Verdiğimiz değerin yankısı bile yok,
Sessizlik çoğalıyor kalbimizde.

Ve bir gün vazgeçmeyi öğreniyor insan,
Kendine dönmenin kıymetini.
Çünkü en çok,
Kendine değmeyen şeyler yoruyor insanı.

Yücel ÖZKÜ
19 Mart 2026/22:49