Değmedi Şiiri - Döndü Dülger

Bunca bekleyişe,
Bunca özleyişe,
Bunca yorgunluğa...
Değmedi.

Geceyi sabaha bağlayan kederime,
Bir tebessüm için vazgeçtiklerime,
Işıklardan kaçtığım günlere,
Gözyaşıyla geçirdiğim mevsimlere,
Değmedi.

Bir yudum sevgi uğruna harcadığım sözlerime,
Her bahar avuçlarımda sararan düş bahçelerime,
Gözlerime çöken hüzün denizine,
Yasa sürüklenen gönlüme,
Değmedi.

Küllerinden kaldırmaya çalıştığım
Son umuduma,
Bir ömre sığan onca kahra,
Onca kırılışa,
Onca eksilişe...
Değmedi.
Değmedi işte değmedi....
Döndü Dülger