Değişmez Şiiri - Mustafa Alp

ait olmadığın toprakta durdukça,
içindeki ses kısılır.
insan her yerde yaşayabilir
ama her yerde yeşeremez.
kök, sadece tanıdığı toprağı tutar.
başkasının kalıbına girmeye çalıştıkça,
kendi şeklin silinir.
uğraştığını sanırsın ama aslında
kendinden eksiltirsin.
ve sonra bir hakikat bırakır önüne:
kendin olmak bir isyan değil,
bu, ruhun boğulmamak için
aldığı bir nefes.
insanlar konuşur.
yargılar, anlamaz, yanlış okur.
ama onların cümleleri
senin adını yazamaz.
çünkü öz, dış sesle değişmez.

Mustafa Alp

25.01.2026 02.00