Ve Alice tekrar geçti kapıdan
tavşan telaşsızdı bu kez
kupa kraliçesi devrilmişti
ortalık sakin ve kalınasıydı.
Hatırladı Alice
herşey
bir rüyaydı...
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Hoş , terbikler
Saygılarımla
insan rüyadan uyanmak istemez.yakalaşımın güzel.
[email protected]
Alice bile neyin gerçek neyin rüya olduğunu biliyordu...
Güzel bir yaklaşım...
Ayşe Gül
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta