Değişen Rüzgarlar Şiiri - Ali Admış

Rüzgar bazen yön değiştirir, bilirim
Dün estiği yerden, bugün esmez.
Ağacın dalları eğilir, bükülür
Ama kökleri topraktan kesmez.
.
İnsan da öyle, değişir elbet
Bazen yollar ayrılır, bazen niyet.
Düne kıyamet denen, bugün hikmet
Ben kendimden bilirim, bu bir cinayet değil.
.
Dün baktığım pencereden, bugün görmem
Yandı içimdeki kor, kül oldu dönmem.
Sandın ki aynı ben, hep aynı yerde
Oysa her darbede, yenilendim her seferde.
.
Ne kin tuttum, ne nefret besledim
Ama aynı yere iki kez düşmedim.
Her kırık dal, yeni bir filiz verdi bana
Her vedadan sonra, daha sağlam durdum ayakta.
.
Değişmek ihanet değil, bu bir ders
Her gidenle bir parça daha azaldık sanırsın.
Oysa her giden, bir boşluk değil, bir nefes
Kendine döndükçe, aslında tamamlarsın.
.
Ben de değiştim, yüzümdeki çizgilerle
Gidenlerin gölgesi değil, aydınlığımla.
Düşen her damla yaş, bir nehri büyüttü bende
Ben kendimi buldum, kaybolanların ardında.
.
Sanma ki maskem yok diye sabit kaldım
Her değişen mevsimde, ben de bir renk aldım.
Ama rengim değişse de, özüm aynı kaldı
Toprakta kök salan, gökyüzüne bakandı.
.
Sen de değiş, korkma esen yelden
Yeter ki kalbin, iyilikten vazgeçmesin.
Çünkü en büyük zafer, değişirken kendin kalabilen
Maskesiz yüzünde, gerçeği gizlemeden.