Zihnim dipsiz bir dev kazanı,
Yüreğim ıssız koca bir değirmen,
Yolunu kimsenin bilmediği!
Ağır ağır atıyor aklım taşlar altına seni,
Yüreğim öğütüyor durmadan hayalini.
Ezildikçe ruhumun altında ince ince ,
Un ufak oluyor, arttıkça artıyorsun un misali !
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta