sayrıl umutların yatağından
gürüldeyip akıyordu gece
suları kovulmuştu yerinden.
aktıkları duru sancıydı saf,
tunç kazanlarından boşaltarak keder;
çaresini dökmüştü kendi içine
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta