Anda derin ve sonsuza dökülen yağmur dolu
Denizin gölgesini giyinen gölgen, aslında sen,
Yoktasın bildim aşk, aslında sen deniz değilken,
Ne tendin, ne suydun, biz nefessiz yüzerken
Sen mavi, sen serin, sen hep ıslak hep taze,
Ellerin tutar kuru seyrini kalbimizin,
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta