Ey sevgili, buram buram karanfil kokardın.
Gözgöze gelirdik; sen ağlardın, ben ağlardım.
Yanaklarına süzülen yaşlar sanki kalbime akardı.
Sonra giderdin, hüzün öylece bana bakardı.
Sonra yıldızları seyrederdim, sen gibi.
Bazen bulutlar üzerini örterdi, ben gibi.
Bu neydi, sevmek mi?
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta