Ey sevgili, buram buram karanfil kokardın.
Gözgöze gelirdik; sen ağlardın, ben ağlardım.
Yanaklarına süzülen yaşlar sanki kalbime akardı.
Sonra giderdin, hüzün öylece bana bakardı.
Sonra yıldızları seyrederdim, sen gibi.
Bazen bulutlar üzerini örterdi, ben gibi.
Bu neydi, sevmek mi?
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta