Para ne kadar mutlu ederdi ki, ruh mutlu olmadıkça, zaman ne kadar değerli ki, mantık olmadıkça,mantık ne kadar değerli ki, içinde rahmet olmadıkça, inanmak ne kadar değerli ki, göremedim inanayım mı? dedikten sonra! ! !
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta