Genelde ayaktayım oturmayı düşünmem,
Yollarda bulunsam da koltuğu işgal etmem…
Çevremizse görmekte ayakta olduğumu,
Der, neden oturmazsın bilir yorgunluğumu…
Derim, boyun fıtığım bel fıtığım sorunlu,
Oturmamız zararlı, şahsım böyle huzurlu…
Oysa vaziyet farklı masadım yer vermektir,
Biri otursun diye şahsımız ant içmiştir…
Samimi düşüncemi dolmuşçular bilmekte,
Hasta, yaşlı ve kadın böyle yer edinmekte…
(2011)
Mehmet Tevfik Temiztürk
Kayıt Tarihi : 2.10.2017 14:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!