Sesin özledim, Defnem, o yumuşak, özgür gülüşlü tonu...
"Azad" deyişin bile içimi özgür kılardı, hala kulaklarımda yankılanır.
Gece yarısı uyanıp dinliyorum sessizliği, senin ezgin gibi.
Kokunu özledim, Defnem.
O defne yaprağı tazeliği, hafif baharatlı, yeşil, her nefeste seni hatırlatan.
Bir dal kırdığımda burnuma dolar hala,
senin kokun daha derin, daha sen –
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta