Def Şiiri - Diren Demircan

kumar adamlar ile kuytu kadınların
besin değersiz çocuklarına
ev sahipliği yapıyor artık Anadolu !

bu hakedilmişliktir...
ya da bir çeşit kovuluş !
bu, toprağın kabullenemeyişi adımları, kadınları, adamları,,
ittirişi üzerinden !

bu gözün görmediği, kalbin işitmediği yanıdır olsa olsa şu yaşayıp duruşun !

Çocuklar ;
beliremeyeceğiz biz karşınızda dimdik,
sağlam değil omurgamız artık...
kanımız eskisi gibi değil, karaya çalık kıvamlı balçık

Ah çocuklar,
biz kelimleri sattık hem de ne sattık....
anlaşamayacağız sizinle bir masalda gülüşüp, bir gerçekte buluşup!!!
biz araba koltuklarında ardımızı ısıtma derdine düştük, yüreğinizden evvel sizin...
resmen, biz kalbimize yatmayanın peşine düştük, menfaat güttük, çıkar güttük, ne nevi göttük ki biz?? Bir nevi bir nevi....

Cismen, kalbimizi büktüler, boynumuzdan
tutup/eğip... bu hal üzere biz, ütüldük!

Ateşle oynamayını anlatacaktık ya size, eski usülde,

Ah çocuklar...
bizim ciğerimiz köz artık, parmağımız neşter, dilimiz hevâ söyler, kirli eşgal vicdanımız

çıkamayız artık biz içinden bu bitişin
erken kaçtık biz serden,
gönle biz geç kaldık...