DEDİLER Kİ
Ölenlerin arkasından yetmiyor ağlamak. Önceden olsa sert bir sigara içerdim acıları uyuşturması için, hani şu uzun ve kalın olanlarından.
Bu zamanlarda emekli ettiğim alışkanlıklar gelmiyor da aklıma,
Özlem kursağa karışırken nefes seni boğduğunda, çakmak aramıyor artık elin
O'nun yerine yutkunmaya çalışıyorsun. Rütbeleri yüksek, acısı sert sevdiklerinin imzası atılırken nefes boruna.
ben aşkı bir üveyikten satın aldım,yaşım onaltı
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım
Devamını Oku
o zamanlar bakır rengindeydi dağlar
daha şıvan düşmemişti böğrüme
daha deli deli esmemişti ruzigar
kalbim acıya düşmemişti
sanırdım bütün ırmaklardan koşacaktım




Hepimiz zaman zaman toprağın üzerinde ölü olacak ruhsal çöküşlere uğrarız, buna daha çok dış etkinler sebep olsa da iç etkenler de bizi diri diri ruhlar dünyasına gark eder.
Allah rahmet eylesin ve mevlam bir daha böyle acı göstermesin..
dediler ki;
öldü..!
dedim ki;
hiç mi..? hiç mi..? yaşamayacak..!
"Toprağın üstünde yaşayan ölüler var."… Kime uyuyorsa bu tarif, alıp cebine koysun!
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta