Ey gönlü kırgın kırlarda savrulan
Yırt at yüzünün kıvrımlarında at koşturan hüznü
O esrarlı dağların ardında yine marallar kol geziyor
Yine çiçeğe koşuyor son sürat mevsim
Yemyeşil bir dünya kök salıyor baharın rahminde
Dal kıran fırtınaların ardından esen bu ılık rüzgar
Telaşlar vakurlaşıp gülşenler nihayete erdiğinde
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta