DÂVÛT KİM? CÂLÛT KİM?
Utanmadan kendini, benzetiyor Dâvûda
Deveyi bütün yutmuş, sıra gelmiş havuta
Dâvût fakir bir çoban, elinde var sapanı
Taşı uzaktan atar, zırhı giymiş Câlûta
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta