DÂVÛT KİM? CÂLÛT KİM?
Utanmadan kendini, benzetiyor Dâvûda
Deveyi bütün yutmuş, sıra gelmiş havuta
Dâvût fakir bir çoban, elinde var sapanı
Taşı uzaktan atar, zırhı giymiş Câlûta
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta