Dâvetim servettir, mala benzemez
Bir Yüce Dîvân’dır, gâfîl bilemez
Mutluluk yoludur, zulüm giremez
Beni kardeş bilip, sayanlar gelsin.
Kendini bilerek, ilim öğrenen
İlimle, İrfan’la, gerçeği gören
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta