Okun ucu yanık,çıkar kurşun gibi lisanı hal
Yaraları deşer bu korkulukta doğan ahval
Kılını çek! Kin,nefret,öfke ardarda duruyor
Öfkeyle kalkan zararla oturur bilmiyor
Yakar bağrını bir gün lisanı kopuk bir nefret
Çıkar karşıya bu nefretten doğan servet
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta