Dargınım Şiiri - Öznur Tali

DARGINIM
Araya örüldü aşılmaz dağlar,
Hasretin yüküyle bu gönlüm ağlar.
Vuslatı vermedi geçen şu çağlar,
Beni yar etmeyen kadere dargınım.

Yorgun yüreğimle kaldım baş başa,
Umudum yenildi zamansız kışa.
Derdimi anlattım dağa ve taşa,
Anlamayan dilde söze dargınım.

Büküldü bileğim, kırıldı kolum,
Çıkmaza bağlandı uzayan yolum.
Onsuz geçen her an bilesin zulüm,
Aldığım her nefes, o sese dargınım.

Beraber bir yağmur yağmadı bize,
Hasretin yüküyle çöktüm diz dize.
Kırıldı fincanım, küstüm o söze,
İçilmez o hatır, kahveye dargınım.

Söndü ışıklarım, zifiri gece,
Dilimden dökülen garip bir hece.
Alevler sarmışken halim bilmece,
Yandığım şu narsız köze dargınım.
              28 03 2026