Beni yalnız yağmurlarda,
Yalnız yalnızken ağlamaya mahkum eden hissiz bakışmalar..
Kayıtsız bekleyişlerin süregeldiği zihnime acıyı kodlayan cümle..
Bana onsuz olmayı,ölmeye eş tutan aşk.
Dargınım,
Size de,
Beni kırların kırgın aktına kırdırana da..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta