1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Sabahlarım kendini geciktiriyor
Ürpertili fısıltı dudaklarında
Ölüm buyruğunu uyguluyorlar
Mutsuzluğa tutsak ederek
Kanlara buladılar yüreğimi
Girip çıkanlar vardı
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta