1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Sabahlarım kendini geciktiriyor
Ürpertili fısıltı dudaklarında
Ölüm buyruğunu uyguluyorlar
Mutsuzluğa tutsak ederek
Kanlara buladılar yüreğimi
Girip çıkanlar vardı
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta