Dertler gelip dayanınca kapıya
Herkes kaçar kimse kalmaz zor anda
Harabeye dönmüş eski yapıya
Çağırsam da kimse gelmez zor anda
Nice dosta gönül verdim güvenip
Kimi sırtın dönüp güldü sevinip
Kara günlerimde benimle yanıp
Bir nebzecik yüküm almaz zor anda
Yollar düştü çamur oldu izimiz
Eksilmedi gönlümüzde sızımız
İyiliğe dönük idi özümüz
El adamı kıymet bilmez zor anda
Neyleyeyim böyle bozuk düzeni
Onurunu servet için bozanı
Dost görünüp sırtımızdan gezeni
Dara düşme gören olmaz zor anda
Aşması imkânsız engeller aştım
Kâh duruldum bazen çağlayıp taştım
Mahir’im yoruldum figana düştüm
Ahbapların selam salmaz zor anda
Mahir Başpınar
Kayıt Tarihi : 11.06.2026 09:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!