Gülmenin yasak olduğu bir şehre giriyorum...
Bir adım arkamdan geliyor ölüm! ..
Ansızın,
Tehlikeli silahlar gibi dönüyor üstüme bakışlar...
İşaret parmaklarını uzatarak bana doğru,
İşte bu! diyor insanlar...
Yüreğini günışığıyla yıkayan adam bu! ! !
Birincisi o incecik, o dal gibi kiz,
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.
Devamını Oku
Simdi galiba bir tüccar karisi.
Ne kadar sismanlamistir kim bilir.
Ama yinede de görmeyi çok isterim,
Kolay mi? ilk gözagrisi.




Yüreğini günışığıyla yıkayan adam; umut yapışmış yüreğine.. ne güzel
Tebrik ederim, bir çoğumuzu anlatmışsınız şiirinizde, güzeldi.
Hasan Hüseyin Özak
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta