Dâr-ı Meydan
Pirin eşiğine sürdük yüzümüz,
Hakikat bağına bakmaya geldik.
Bir eyledik gece ile gündüzümüz,
Nefsin zincirini yıkmaya geldik.
Mansur’un dârıdır durduğumuz yer,
Canını verene görünür o sır.
Ali meydanında verilmez ödün,
Gönül çırasını yakmaya geldik.
Ayaklar mühürlü, boynumuz ince,
Müşkülümüz biter rıza görünce.
Yolun yokuşunu düz eyleyince,
Dünya gömleğinden çıkmaya geldik.
Fazlı dârı derler, büktük belimiz,
Nesimi dârında susar dilimiz.
Kefene sarılmış canlı ölümüz,
Toprağa tohumu ekmeye geldik.
Düşkün olan kişi dâra çekilir,
Haram lokma yiyen burda yıkılır.
Erenler önünde boyun bükülür,
Gözyaşı pınarın dökmeye geldik.
Hakk’ın deryasına akmaya geldik,
Özdeki pasları sökmeye geldik.
Kalemsiz Şair’im dârımız haktır,
İkrardan döneni yakmaya geldik.
Kalemsiz Şair
Kayıt Tarihi : 24.2.2026 22:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
.
...
.
turna katarları geçer her kandilde içimden,
ve yutkunarak akar içime kanat sesleri,
göç mevsimi...,
ah;
uzatsam elim sanki dokunacak
öteler yakınımdayken hep, lakin
her bağım koptuğunda dağılıyorum senden
ve yokluğunda yaşaması tuhaf kaçıyor hayatı,
nicedir özlediğim hekimim…,
allahın şarkılarından bir buhur sonrası,
döşeği topraktan tahta bir sedire kıvrılıp,
dualarla üstünü örtmüşken insanlar,
hayatla aralarındaki paravan aralanır...,
ve herkes kendi kadar özlediğiyle kalır,
ah kalbimizi kussak bedenimizden,
safrası hayattır ve,
sarı bir gül gibi uzanır aramıza,
ötelerle…,
benliğimizde ötelediğimiz ayrılık;
kavuşturur bizi esasında sevdiklerimize
unutmayalım ve çıplak bir tebessümün asıldığı,
kefen altındaki yüz kadar bizdedir ki…,
zahirle çevrelenmiş gözlerimin,
en kuytu yerindeki gözyaşı kadar gönlümde,
ve bana aitsin ayrılık,
aşk belki de sadece imkansıza meyyaldir,
.
...
.
TÜM YORUMLAR (1)