Deryalar vardı Barbaros yetemedi
Ufuklar vardı yıldızlar bitiremedi
Dünya vardı insanlar yiyemedi
Sevdamıza dar geldiler
Neydi sevgiye attığın tohumun adı
Neydi gözlerine taktığın sevdanın tadı
Neydi kalbinde esen rüzgarın hazzı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta