Dünya yaşamında üretme zoru,
Kör diye kör bakıp, hor görme körü,
O da bir insandır, bizlerden biri,
Gelde şu dünyayı fazla dar etme.
Eğer ki kendinde varsa öz güven,
Olma ayrı, gayrı yolda yürüyen,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok hoş bir şiir yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta