Haz almam dünyadan ne bu yorgunluk,
İki yüzlü insanda dostluk bir günlük,
İz bırakır akıllarda durgunluk,
Dost görünür sonra satar dangalak.
Öküzde olsa zorla çekmez düveni,
Her insana bel bağlama güveni,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta