Semanın hüznünü döker toprağa
Can bulur nebatat yeni hayata
Öyle bir ağıt ki sessiz duruşta
Çözülmek bilmeyen ilmek damlalar.
Aşık yanağına çizerken yolu
Zerreler ıslatır kendince yolu
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta