Yokluğun ezdiği ruhla,
Gözler sönük,omuz çökük.
Ev daracık,tek odada,
Ağıt çürümüş,bel bükük.
İstedi elma yokluktan,
İster çocuk,vermez çocuk.
Garibin hakkını elinden alıp
Ekmeği harama banmaktır gaflet
Yalanla, hileyle günaha dalıp
İblisi can dostu sanmaktır gaflet
Âlemi seyreder kemter gözünden
Devamını Oku
Ekmeği harama banmaktır gaflet
Yalanla, hileyle günaha dalıp
İblisi can dostu sanmaktır gaflet
Âlemi seyreder kemter gözünden




Muz elde,çocuk caddede,
Gösterdi onu herkese,
Evde yavan aş ise de,
Gezdirdi muz,çürüse de.
Harika bir fotoğraf ortaya koymuşsunuz. Son dörtlük daha bir güzel olmuş. Ve (Gezdirdi muz,çürüse de.) mutlaka bitmesin diye gıdım gıdım yemişizdir bazen bir elmayı, muzu ya da bir akide şekerini...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta