"beni sen doğurdun
ya bu dünyayı kim"
diye sordu çocuk annesine
"penguen" dedi annesi
bakıp bakıp dünyanın yürüyüşüne....
t.a
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İyi tanımlama doğrusu,
"Sürüngene benzetirdim", ben olsam..:))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta