Damasız Taksi Şiiri - Mehmet Baki Öztokmak

Ne daması var, ne rengi sarı
Her geleni taşır, tarife aynı;
Zayıfı da aynı şişman da aynı,
Yürüyüşü sanki acemi kağnı.
Gece çalışmayı pek sevmez; ama
Hiç yakıt tüketmez, çevre kirletmez
Yürütmeye illa şoför gerekmez
Sürenleri öyle aceleci ki…

Tek kişilik, mesafesi bellidir
Nefes alan asla buna binemez,
Hiç sıkıya gelmez, engel aşırmaz
Sürenler canlıdır, ayakta bekler
Öyle bir icat ki yok tekerlekler
Ne bir yer aşınır ne motor tekler
Bir binen bir daha asla binemez;
Fakat yolcusu da çoktur, eksilmez
Binip de gidenden haber de gelmez
Hayat boyu hep yokluk yaşayan da
Damasız taksiyle uğurlanacak
Bazen son saltanat böyle olacak...