İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiirinizi okurken çok duygulandım,ürperdiğimi hissettim adeta,Kader bu el oğluna yandı kızım.Varlığıyla şerefli şanlı kızım.Canımsın canımı can bildin oğlum.....ne kadar güzel ve anlamlı mısralar bunlar,benim de bir kızım olduğu için de çok etkilendim,ama kız anne ve babalarına güzel bir teselli şiiri yazmışsınız,kutluyorum sizi..Saygılarımla...
CANIM BABAM O KADAR GÜZEL BİR ŞİİR OLMUŞKİ GERÇEKTEN ÇOK DUYGULANDIM.BİZ KIZLARINA OLAN SEVGİN AİLEMİZE SONRADAN GİREN BİR FERDİ BİLE ÇOK SEVMENE YETMİŞ..SENİN GİBİ BİR BABAYA SAHİP OLDUĞUM İÇİN GURUR DUYUYORUM...
damat, gelin lafları ve kaynana, kayınbaba lafları eskide kaldı. kalmalıydı da.
kız-ımız, damat-ımız laflarındaki '' mız '' ekleri ile sahiplenme varken, ne o öyle uzaklaştırıcı laflar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta