Bazı duygularım her şeye rağmen beni yönetiyor hala...
Mesela hala heyecanlanabiliyor olmam bile mucize, ölümü düşündüğümde.
Hala bazı şeyleri isteyebiliyor olmama ne demeli, mesela; Ağlamak, Bağırmak?
Kendime zarar verdikçe ve daha da kötü olurken her şey nasıl hala gülebiliyorum?
Boşverebiliyorum kimseleri, çoğu zaman da sahte tavırlar sergiliyorum.
Hep iç dünyamdaki insandan uzağım gerçek hayatta...
Daha ne diyebilirim ki, kendim gibi bir sahtekarı içimde yaşatırken?
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta