Bazı duygularım her şeye rağmen beni yönetiyor hala...
Mesela hala heyecanlanabiliyor olmam bile mucize, ölümü düşündüğümde.
Hala bazı şeyleri isteyebiliyor olmama ne demeli, mesela; Ağlamak, Bağırmak?
Kendime zarar verdikçe ve daha da kötü olurken her şey nasıl hala gülebiliyorum?
Boşverebiliyorum kimseleri, çoğu zaman da sahte tavırlar sergiliyorum.
Hep iç dünyamdaki insandan uzağım gerçek hayatta...
Daha ne diyebilirim ki, kendim gibi bir sahtekarı içimde yaşatırken?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta