Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sayın Ferah Hanım harika ve dolgun bir şiir, bu şiiri ikili ayırma imkanınız varsa tam bir muhteşemlik kazanır...
yüreğinize sağlık..
sevince insan hayata daha pembe gözlüklerle mi bakıyor acaba gerçekleri görmüyormu yoksa görmek mi istemiyor?
sevgilerle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta