Gönül verdim sevdalandım yüce dağlara
Bütün heybetiyle durur karşımda
Bir endam ki be heyy, bileği bükülmez yar
Başında bulutlar sırtında kar,
Göğsüne konar göçer her bahar yaylalar,
Çatık kaşları arasında geçit vermez kayalar
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ve ben daha konuşmayı öğrenmeden dağlara duygularımı anlatmaya çalışıyorum… ...muhteşem şiiriniz kutlarım..........
çok güzel şiir çarşamba okumalıyım bunu radyoda.
tebrikler ferah.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta