Atlar vardi sürmüs savurmus dünya harmaninda
Lades cekisirken deli rüzgarlar sicak yazlarda iliman tutkularda
Uzak bir ates böcegi muhacirligi gibi coban cesmelerinin yalpa yalazinda
Sabaha gecenin külleri kalirdi isli caydanliktan siyah ovcaktan
Bagri yanik
Yüregi kor
Endami zülfünü belek belek örülmüs kiltelere baglayan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta