Dağlar ve Ben Şiiri - Dilek Günay 2

Benden önce gelinlik de giyersin,
Bir at yetmez yılkılara binersin,
Yaz gelende pişman olur inersin,
Oğul uşak çağlayandır dağlar hey...

Dağlar:
Yar olanlar saklanırlar koynumda,
Hile hurda bulamazlar huyumda,
Biraz sertlik vardır mizacımda,
Sevmeyeni dondururum hanım hey...

Ben:
Sonbaharda gazel olur yaprağın,
Bütün dünya nasıl olur otağın,
Dik durursun yok mu senin yatağın,
Bu kadar güç nerden gelir dağlar hey....

Dağlar:
Hem kurtlardan hem kuşlardan ordum var,
Tarifi zor engebeli yurdum var,
Var olurken Allahıma andım var,
Ovaların kirişiyim hanım hey...

Ben:
Hem tavşanı hem de kurdu saklarsın,
Hayvanatın sesini ayıklarsın,
Kışda yazı,yazda kış sayıklarsın,
Nedir bitmez hasretin be dağlar hey...

Dağlar:
Hasretim var boyutumdan cüsseli,
Rab der “görevin kainatta bir çivi,”
Dik dururum yerim hilal gölgesi,
Yaratana hasretimi derim hey....

Ben:
Bir sen misin hasret çeken Rabbine,
Dünya neden döner sor bir derdi ne?
Uyar varlık vareden sünnetine,
Uyumdadır birlik dirlik dağlar hey...

Beraberce:
Yaratıldık bir amacın peşine,
İbadeti her varlığın kendine,
Dendiğinde Rabbın kimdir dinin ne?
Deriz Allah,dinim islam bildim hey...
(DxG)