Her mevsimde yüreğimin sesi ve çarpışı aynıdır.
Sabahın en erkeninde,
Ruhumun tan vaktinde
Henüz doğmadan Güneş
Selamladım Ata'mı
Özetledim olup biteni,
An be an bu cennet vatanı...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Duyarlı yüreğe en derin saygılar.Konu olan vatansa gerisi teferruattır.Kutluyorum.Mehmet Kındap
Beşikteki oğlum,
Eşikteki anam geldi aklıma.
Ya camdaki karım? ...
Dağlar kaydı ayağımdan,
Süngüler, mermiler yağdı
Dört bir yanımdan.
Motif, motif işlendi yazgım,
Kırmızı-beyaza boyandı bedenim.
Can-ı gönülden tebrilerimle tam puan dizelerinize! Yüreğiniz dert görmesin, kaleminiz daim olsun!
Dağlar Kaydı Ayağımdan
Sabahın en erkeninde,
ruhumun tan vaktinde;
henüz doğmadan Güneş
selamladım Ata'mı;
özetledim olup biteni,
an be an bu cennet vatanı...
Sıkıntıya gebeydi gün.
İçim kavruluyor,
yüreğim yanıyordu
sıcağında kanımın!
Ya sayılıydı günlerim,
ya bitimsizdi bu zaman!
Beşikteki oğlum,
eşikteki anam geldi aklıma.
Ya camdaki karım? ..
Dağlar kaydı ayağımdan,
süngüler, mermiler yağdı
dört bir yanımdan.
Motif, motif işlendi yazgım,
kırmızı-beyaza boyandı bedenim.
Ağlama anam, bulutlar geçti;
bak yine seninleyim.
Ha sende, ha ana vatanımın koynunda!
Ne fark eder ki; yeşilindeyim toprağımın,
kırmızı-beyazında bayrağımın!
Ne düşman dokunur bana,
Ne ayazında soğuk.
Sen rahat ol anam!
Biz Türk oğlu Türküz.
Korku taşımaz yüreğimiz;
cesaretle silah tutar elimiz.
Ata'mıza sözümüz var.
canımız, kanımız,
her şeyimizdir vatanımız.
Bu bayrak bizim, bu ülke bizim...
Sen rahat ol anam,
Emrindeyiz vatanın! ...
Rukiye Çelik
bu vatan sevgisi kokan şiirle yüreğinizin güzelliğini sermişsiniz bir cümle VATAN İÇİN ,BİN CÜMLE ATAM İÇİN ÇARPAN KALPLERE SELAM OLSUN.
NE MUTLU TÜRK'ÜM DİYENE!
Sen rahat ol anam!
Biz Türk oğlu Türküz.
Korku taşımaz yüreğimiz;
cesaretle silah tutar elimiz.
Ata'mıza sözümüz var.
canımız, kanımız,
her şeyimizdir vatanımız.
Bu bayrak bizim, bu ülke bizim...
Sen rahat ol anam,
Emrindeyiz vatanın! ...
çok anlamlı sözler kutluyorum rukiye hanım saygılarımla.
'Bu Bayrak bizim, bu ülke bizim...' gerisi boş. dizeler su gibi akıyor. Tebrikler.
Güzel şiirinizi şu bölümü gerçekten farklı yaklaşım ve anlatımıyla beğenmemi sağladı.
Yürekten kutlarım.
......................................
Ağlama anam, bulutlar geçti;
bak yine seninleyim.
Ha sende, ha ana vatanımın koynunda!
Ne fark eder ki; yeşilindeyim toprağımın,
kırmızı-beyazında bayrağımın!
Ne düşman dokunur bana,
Ne ayazında soğuk.
rukiye hanım güzel bir şiir olmuş teknik açıdan söz söyliyemem ama mana yüklü bir çalışma olmuş
Sen rahat ol anam!
Biz Türk oğlu Türküz.
Korku taşımaz yüreğimiz;
cesaretle silah tutar elimiz.
Ata'mıza sözümüz var.
canımız, kanımız,
her şeyimizdir vatanımız.
Bu bayrak bizim, bu ülke bizim...
Sen rahat ol anam,
Emrindeyiz vatanın! ...
yüreğinize sağlık can dost.saygı ve sevgilerimle.
Siz rahat olun.Bizler geleceği şekillendiren gençleri öyle bir hamurla yoğuruyoruz ki..Sokakların dili bunu anlatıyor sanırım.
—Sıkma Kardeşe Kurşun
Sağır olmuş kulaklar duymazlar sesimizi
Öfke dolmuş dört bir yan tutarlar yasımızı
Çekilen tüm silahlar kurutur kasımızı
__İşlemez Mehmet’lere kinle atılan kurşun
__Sonu gelmez ölmekle yıllardır şanlı Türk’ün
Burası Anadolu yaşarız hep birlikte
Yemin etmedik mi biz ölümde ve dirlikte
El ele koşmadık mı kurtuluşa darlıkta
__İşlemez Mehmet’lere kinle atılan kurşun
__Sonu gelmez ölmekle yıllardır şanlı Türk’ün
Güldürmeyin düşmanı kardeşçe sarılalım
Kardeşkanı içene birlikte darılalım
Toprağın çamurunda beraber karılalım
__İşlemez Mehmet’lere kinle atılan kurşun
__Sonu gelmez ölmekle yıllardır şanlı Türk’ün
Kanmayın ABD’ye emiyor kanımızı
Yıkmaya çalışıyor kardeşlik şanımızı
Nifak salar araya getirir sonumuzu
__İşlemez Mehmet’lere kinle atılan kurşun
__Sonu gelmez ölmekle yıllardır şanlı Türk’ün
Ne doğu ne de batı dostumuz değil bizim
Yaktılar toprağımı sönmüyor artık közüm
Kulak verin bizlere vatandır benim özüm
__İşlemez Mehmet’lere kinle atılan kurşun
__Sonu gelmez ölmekle yıllardır şanlı Türk’ün
Dinleme ey kardeşim İmralı’daki sesi
Kan ve öfke kokuyor aldığı her nefesi
Sen ölürken dağlarda dünya onun küfesi
__İşlemez Mehmet’lere kinle atılan kurşun
__Sonu gelmez ölmekle yıllardır şanlı Türk’ün
Kıskandırın düşmanı in dağlardan aşağı
Bul benliğini olma Talabani uşağı
İnanma Barzani’ye o bundan da aşağı
__İşlemez Mehmet’lere kinle atılan kurşun
__Sonu gelmez ölmekle yıllardır şanlı Türk’ün
Kürt’ü Türk’ü Çerkez’i ölür vatan uğruna
Vurulan her yiğitte ateş düşer bağrına
Kahpe kurşunla ölmek gider onun ağrına
__İşlemez Mehmet’lere kinle atılan kurşun
__Sonu gelmez ölmekle yıllardır şanlı Türk’ün
22.10.2007
Burası Anadolu ve burası Türkiye.
Bu vatan bizim ve başka vatan yok.
Hepimiz Mehmetçik, hepimiz Şehitiz.
'ŞEHİTLER ÖLMEZ VATAN BÖLÜNMEZ'
Türkan Dinçer
Benim sözünü ettiğim aynı topraklar üstünde yaşayıp ta aynı havayı soluduğumuz, aynı sudan içtiğimiz ve aynı ekmeği yediğimiz, kurtuluş savaşında bu topraklar için omuz omuza savaştığımız, kurtuluşa giden yolda hep birlikte ölüme gittiğimiz, ATATÜRK Devrimlerine ve ilkelerine sorgusuz sualsiz inanmış, medeniyete giden yolun silahla değil kalem ile açılabileceğini bilen ve cebinde T.C kimliği bulunan Türk, Kürt, Çerkez, Laz, Gürcü v.s kişilerdir.
Irak'tan İran'dan, ABD'den, Ermenistan'dan, Suriye’den gelip kahpece kurşunları Mehmetçiklerimizin üstüne sıkanlara değil, Annelerin, babaların, gelinlerin kardeşlerin bağırlarını yakanlara değil, Benim topraklarımın üstünde ekmek yiyip bana kurşun sıkanlara değil.
İmralı'da Bana sormadan benim vergilerim ile beslenen vatan haini Apo’nun kan kokan nefesini koklayıp, o pis kokuyu bize koklatmaya çalışanlara değil.
Benim sözüm ABD, BARZANİ, TALABANİ uşaklığını yapıp benim canımı almaya gelenlere değil,
Benim sözüm kandırılmaya çalışılan gencecik beyinlere, benim sözüm, Kürt Türk Laz v.s annelere ve gençlere.
Ben nasıl olurda benim geleceğimi elimden alan, bu toprakları parçalamaya çalışan, ağzından kandan salyalara akan teröristlere ve vatan hainlerine kardeşim derim. Ben Türküm ve Türk olarak kalacağım. Ama bu topraklar üstünde var olan ve bu ülkeyi vatanı olarak benimsemiş insanlarla birlikte kardeşçesine, omuz omuza yaşamak istiyorum.
Bizler, yani eli kalem tutan acemice de olsa kalemi ile savaşanlar öfkenin ve nefretin fitilini biraz daha tutuşturmaktansa birlik ve beraberliğe çağrı yapıp tek bir yumruk olmayı başarmalıyız diye düşünüyorum.
Saygı ve sevgilerimle sevgili dost
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta