Dağlar Bana Küsmüş Şiiri - Salim Erben

Güneş doğsa bile ışığı dönük,
Umutlar içimde küllenip sönük.
Ben dağlara küstüm, dağlar da bana,
Yollarım kapalı, dizlerim kırık.

Nakarat:
Ne bahar uğrar, ne bir ses gelir,
Çekilen çileyi bir Allah bilir.
Sitemim dağlara, sitemim yele,
Gönlüm viran olmuş, derdinden ölür.

Adım atsam yollar yürünmez oldu,
Çiçekler dalında boynu büküldü.
Hangi yana baksam bir hicran doldu,
Ben dağlara küstüm, dağlar da bana.

Rüzgâr fısıldamaz, fırtına eser,
Dert dediğin nedir, umudu keser.
Yüreğimde bir kor, içimi deşer,
Yollarım kapalı, dizlerim durgun.

Karanlıklar çöktü, aydınlık uzak,
Ömür dediğin şey, kurulmuş tuzak.
Kime yansam şimdi, kim bana yasak?
Ben dağlara küstüm, dağlar da bana.