Dağlar, yükselir göğe doğru sessiz,
Her bir zirvesi karla kaplı, bembeyaz, temiz.
Aşılmaz sanırsın, ulaşılmaz belki,
Ama içimdeki sevda gibi dimdik, ve sessiz.
Dağlar, sır gibi saklar nice düşleri,
Her taşında yaşanmış eski bir sevgi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta